Биз ҳали гуноҳга ботган чоғимизда, Масиҳ биз учун ўлди. Шу йўсинда Худо бизга бўлган Ўз меҳр-муҳаббатини намоён қилди.

Римликлар 5:8

Исо Масиҳ

Исо Масиҳ дунёга инсониятни гуноҳлардан қутқариш ва уларни Худога яраштириш учун келди. Гуноҳсиз Зот бизнинг гуноҳларимизни кечириш учун хочда ўлди. Исо Масиҳ гуноҳкорларни қутқариш учун дунёга келди. 1 Тимўфий 1:15

Тез-тез сўраладиган саволлар

  • Бу сиз ўзингизга қўйишингиз мумкин бўлган энг муҳим савол. Юҳанно Инжили шу мақсадда ёзилган: «Токи сизлар Исонинг Масиҳ, Худонинг Ўғли эканлигига ишониб, бу имонингиз туфайли ҳаётга эга бўлинглар.» (Юҳанно 20:31)

    У инсон бўлиб ер юзида ўттиз уч йил яшади. Рим ҳокими Уни айбсиз деб эълон қилди, бироқ Уни хочга михлашга берди. Уч кундан сўнг У тирилди ва қирқ кундан кейин осмонга кўтарилди.

    У яна келади: аввало Унга ишонганларни олиш учун, сўнгра дунёни ҳукм қилиш ва Ўз Шоҳлигини куч билан ўрнатиш учун.

  • Ҳар иккиси. Исо Масиҳ, «У Ўзи инсон эди.» (1 Тимўтий 2:5) ва шу билан бирга «ҳақ Худодир.» (1 Юҳанно 5:20)

  • Аввало, шундай бўлмаганда, У фидоийлик ишини амалга ошира олмасди. У вафот этиши учун инсон бўлиши керак эди. Ва фидоийлик ишини илоҳий куч билан бажариш учун Худо бўлиши лозим эди (Ибронийлар 1:3).

    Шунингдек, У Худо ва инсонлар ўртасида воситачи бўлиш учун ҳам ҳар иккиси бўлиши керак эди (1 Тимўтий 2:5). Воситачи — ҳар икки томонга қўлини узатиб уларни яраштирадиган кишидир.

  • У Худога бўлган чексиз итоаткорликни намойиш этиш ва гуноҳ масаласида Уни улуғлаш учун вафот этди. У Отанинг муҳаббатини очиб кўрсатиш ва Уни мадҳ этиш учун вафот этди. У Худонинг гуноҳкорларни оқлаши ва Ундан узоқлашган инсонга нажот беришига йўл очиш учун вафот этди.

  • Ҳа. Масиҳнинг ўлими ҳар бир кишига кифоя, аммо фақат Унга келган киши бундан баҳраманд бўлади. Таклиф барчага йўналтирилган: Нажоткоримиз Худо, «У ҳамма инсонларнинг нажот топишларини» (1 Тимўтий 2:4); «Ким хоҳласа, ҳаётбахш сувдан текин баҳра олсин.» (Ваҳий 22:17)

  • Кечириш ҳаммага мавжуд, аммо ҳамма кечирилавермайди. Шарт — Масиҳга ишонишдир: «Исога ишонган ҳар бир одамнинг гуноҳлари Унинг номи туфайли кечирилади.» (Ҳаворийлар 10:43) «Худонинг Ўғлига ишонган ҳар бир одам абадий ҳаётга эга бўлади.» (Юҳанно 3:36).

  • Одамлар хочга михлаган Масиҳни Худо ўликлардан тирилтирди ва Унга Ўзининг ўнг томонидаги улуғлик ўрнини берди (Эфесликлар 1:19–23). Шу сабабли шубҳамиз йўқ: Худо Масиҳни бизни оқлаш учун тирилтирди (Римликлар 4:25).

  • Хушхабар бизга қуйидагини сўзлайди: инсоният тўлиқ йиқилганда Худо уни Ўзи билан яраштириш йўлини белгилади. Бу йўл — Унинг Ўғли, Раббимиз Исо орқалидир. У инсон бўлди ва гуноҳкорлар учун хочда вафот этди. Худога олиб борувчи ягона йўл мана шудир (Ҳаворийлар 4:12).